De complete gids voor e-facturatie en digitale rapportage in Nederland

Nederland bereidt zich voor op een belangrijke uitbreiding van e-facturatie en digitale transactierapportage. Het kabinet wil de Europese verplichtingen uit VAT in the Digital Age (ViDA) niet beperken tot grensoverschrijdende handel, maar ook toepassen op binnenlandse B2B-transacties.

Volgens de huidige kabinetsplannen wordt e-facturatie voor binnenlandse B2B-transacties verplicht vanaf 1 juli 2030. Een jaar later, op 1 juli 2031, moet ook de digitale rapportage van binnenlandse transacties beginnen.

De plannen zijn nog niet in wetgeving vastgelegd. Deze gids behandelt daarom zowel het bestaande Nederlandse e-facturatiekader als de voorgenomen veranderingen.

Kabinet kiest voor binnenlandse B2B-e-facturatie

Op 11 september 2026 heeft het Nederlandse kabinet zijn plannen bekendgemaakt om verplichte e-facturatie en digitale rapportage uit te breiden naar volledig binnenlandse B2B-transacties.

Staatssecretaris van Financiën Eelco Eerenberg heeft dit besluit namens de minister van Economische Zaken en Klimaat en de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken toegelicht in een contourenbrief aan de Tweede Kamer.

Het kabinet stelt de volgende planning voor:

• 1 juli 2030: verplichte e-facturatie voor binnenlandse B2B-transacties, naast de Europese verplichting voor intracommunautaire transacties.
• 1 juli 2030: start van digitale rapportage op transactieniveau aan de Belastingdienst voor intracommunautaire transacties, waaronder intracommunautaire verwervingen.
• 1 juli 2031: uitbreiding van digitale rapportage naar binnenlandse transacties, op basis van een geselecteerde set gegevens uit de uitgereikte e-facturen.

De termijn voor het uitreiken van een factuur wordt volgens de plannen verkort tot tien dagen na de levering van goederen of diensten.

Uitzondering voor de kleineondernemersregeling

Ondernemingen die gebruikmaken van de Nederlandse kleineondernemersregeling (KOR) blijven volgens het kabinetsplan uitgezonderd van de binnenlandse e-facturatieverplichting.

Deze uitzondering betekent niet dat voor KOR-ondernemers iedere digitale rapportageverplichting vervalt. Bij intracommunautaire verwervingen kunnen nog steeds rapportageverplichtingen gelden.

EN 16931 wordt de enige standaard

Voor de toekomstige Nederlandse e-facturatieverplichting wil het kabinet uitsluitend gebruikmaken van de Europese norm EN 16931. Het is niet de bedoeling aanvullende nationale factuurformaten te introduceren.

De technische infrastructuur voor het uitwisselen van e-facturen is nog niet definitief gekozen. Daardoor staat ook nog niet vast of het gebruik van Peppol verplicht wordt.

Een eerder onderzoek van EY adviseerde Peppol als infrastructuur. Aanvullend onderzoek naar dit onderwerp loopt tot oktober 2026.

Bescherming en bewaring van gegevens

De Belastingdienst is voornemens de digitaal gerapporteerde gegevens gedurende tien jaar te bewaren. Voor toegang tot deze gegevens worden rolgebaseerde toegangsrechten en auditlogging voorzien.

Het wetsvoorstel wordt voor advies voorgelegd aan de Autoriteit Persoonsgegevens. Daarnaast wordt een Data Protection Impact Assessment (DPIA) uitgevoerd om de privacyrisico’s van de gegevensverwerking in kaart te brengen.

De plannen zijn nog geen definitieve wetgeving

De aankondiging van 11 september 2026 is een beleidsstandpunt van het kabinet en nog geen aangenomen wet.

Volgens de planning wordt het wetsvoorstel in het najaar van 2026 via een openbare internetconsultatie voorgelegd. Het kabinet wil het voorstel vóór de zomer van 2027 bij de Tweede Kamer indienen. De volledige parlementaire behandeling moet vóór 1 juli 2028 zijn afgerond.

De precieze technische inrichting, waaronder de mogelijke verplichtstelling van Peppol, moet nog nader worden uitgewerkt.

Het bestaande Nederlandse e-facturatiekader

Nederland beschikt al over een volwassen systeem voor e-facturatie aan overheidsorganisaties. Voor algemene transacties tussen ondernemingen en voor transacties met consumenten is e-facturatie momenteel nog vrijwillig.

Tegelijkertijd bereidt Nederland zich voor op de Europese ViDA-hervormingen. Deze maken grensoverschrijdende B2B-e-facturatie en digitale rapportage binnen de EU vanaf 1 juli 2030 verplicht.

E-facturatie aan de overheid

Het Nederlandse B2G-kader is gebaseerd op de implementatie van Richtlijn 2014/55/EU. De richtlijn werd omgezet via de wet van 20 december 2017 tot wijziging van de Aanbestedingswet 2012.

Sinds 1 november 2019 moeten alle Nederlandse overheidsorganisaties gestructureerde elektronische facturen kunnen ontvangen en verwerken die voldoen aan EN 16931. Dit geldt voor overheidsopdrachten boven de Europese aanbestedingsdrempels.

In sommige situaties moeten leveranciers hun facturen ook verplicht elektronisch aan de overheid sturen. Nederland heeft daarmee een gedeeltelijke B2G-verplichting en nog geen algemene verplichting voor de volledige economie.

Overheidsorganisaties moeten geschikte e-facturen kunnen ontvangen. Leveranciers aan de publieke sector worden sterk aangemoedigd en soms contractueel verplicht om gestructureerde elektronische facturen te verzenden.

B2G-e-facturatie is verplicht in de volgende situaties:

• bij leveringen van goederen of diensten aan de Nederlandse Rijksoverheid;
• wanneer gemeenten, provincies, waterschappen of andere decentrale overheden e-facturatie als voorwaarde opnemen in hun inkoopcontract.

Een Nederlandse e-factuur is een gestructureerd gegevensbestand. Een PDF-bijlage of scan van een papieren factuur geldt op zichzelf niet als e-factuur.

Technische inrichting en Peppol

Nederland ondersteunt verschillende kanalen voor B2G-e-facturatie. De meest gebruikte route is het Peppol-netwerk, waarbij facturen via Digipoort worden verwerkt. Digipoort is het centrale systeem van de overheid voor elektronisch berichtenverkeer.

Leveranciers met een beperkt aantal facturen kunnen via een leveranciersportaal handmatig e-facturen opstellen en indienen. Voor grotere factuurvolumes zijn meer geautomatiseerde koppelingen beschikbaar.

Het voorkeursformaat is Peppol BIS 3.0, dat aansluit op EN 16931. Nederland past daarnaast nationale implementatieregels toe via de NLCIUS, de Core Invoice Usage Specification for the Netherlands.

In bepaalde delen van de publieke sector worden ook andere formaten gebruikt:

• UBL-OHNL;
• SI-UBL 2.0;
• SETU (HR-XML) voor de uitzendbranche.

Ondernemingen die Nederlandse overheidsorganisaties factureren, moeten daarom niet alleen controleren of hun facturen gestructureerd zijn en aan EN 16931 voldoen. Zij moeten ook nagaan of de ontvangende organisatie een specifieke Nederlandse implementatie of sectorspecifieke standaard verlangt.

De huidige situatie voor B2B-e-facturatie

Op dit moment bestaat in Nederland nog geen algemene wettelijke verplichting voor binnenlandse B2B-e-facturatie. Private ondernemingen kunnen vrijwillig elektronische facturen gebruiken.

Er is momenteel ook geen binnenlands clearancemodel of Continuous Transaction Control-systeem van kracht. De belangrijkste bindende Nederlandse verplichtingen bevinden zich voorlopig binnen de publieke inkoop.

Deze situatie moet volgens het kabinetsplan vanaf 1 juli 2030 veranderen.

ViDA als Europese basis

In een brief aan de Tweede Kamer van 26 juni 2025 bevestigde de staatssecretaris van Financiën dat het ViDA-pakket op 11 maart 2025 formeel door Ecofin was aangenomen. De wetgeving werd op 25 maart 2025 gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Het onderdeel over e-facturatie en digitale rapportage moet op 1 juli 2030 van toepassing worden.

Ondernemingen die vanaf die datum grensoverschrijdend zakendoen met andere ondernemingen in de EU, moeten elektronische facturen gebruiken die voldoen aan een Europese standaard. Zij moeten de factuurgegevens bovendien per transactie digitaal rapporteren.

ViDA biedt lidstaten de mogelijkheid om vergelijkbare verplichtingen ook voor binnenlandse B2B-transacties in te voeren.

Van beleidsonderzoek naar een kabinetsstandpunt

Uit de Kamerbrief van juni 2025 bleek dat Nederland zich destijds nog in de beleidsanalysefase bevond.

De overheid onderzocht toen onder meer:

• of e-facturatie voor binnenlandse B2B-transacties verplicht moest worden;
• of binnenlandse digitale rapportage moest worden ingevoerd;
• welke infrastructuur het meest geschikt zou zijn voor factuuruitwisseling tussen ondernemingen;
• hoe gegevens aan de Belastingdienst zouden moeten worden gerapporteerd.

Met het kabinetsbesluit van 11 september 2026 is nu een beleidsrichting gekozen: binnenlandse B2B-e-facturatie per 1 juli 2030 en binnenlandse digitale rapportage per 1 juli 2031.

De technische infrastructuur en de concrete wettelijke uitwerking zijn echter nog niet vastgesteld. Ook moet het voorstel de internetconsultatie, advisering en parlementaire behandeling nog doorlopen.

Wat betekent dit voor organisaties?

Nederland heeft momenteel een bestaand B2G-stelsel waarin overheidsorganisaties e-facturen moeten kunnen ontvangen en leveranciers aan de Rijksoverheid deze in de praktijk elektronisch moeten verzenden. Een algemeen binnenlands B2B-mandaat en een systeem voor digitale transactierapportage zijn nog niet van kracht.

De eerste grote verandering volgt uit ViDA. Vanaf 1 juli 2030 worden e-facturatie en digitale rapportage verplicht voor grensoverschrijdende B2B-transacties binnen de EU. Het kabinet wil vanaf dezelfde datum ook binnenlandse B2B-e-facturatie invoeren. De rapportage van geselecteerde gegevens over binnenlandse transacties volgt volgens het plan een jaar later.

Voor finance-, tax- en IT-teams betekent dit dat zij niet alleen naar factuurformaten moeten kijken. Ook datakwaliteit, facturatietermijnen, rapportageprocessen, bewaartermijnen en de toekomstige technische infrastructuur verdienen aandacht.

Evieda volgt de Nederlandse en Europese ontwikkelingen rond e-facturatie, digitale rapportage en ViDA. Heeft jouw organisatie te maken met binnenlandse of grensoverschrijdende B2B-transacties? Evieda helpt om de nieuwe verplichtingen en de gevolgen voor financiële en technische processen tijdig in kaart te brengen.