Frankrijk legt juridisch kader voor e-Invoicing definitief vast

Met de goedkeuring van de Franse begrotingswet voor 2026 heeft Frankrijk het wettelijke fundament gelegd voor de invoering van verplichte B2B e-Invoicing e en e-reporting. De wet, aangenomen op 2 februari 2026, zet eerdere beleidsvoornemens om in bindende regelgeving en geeft bedrijven meer duidelijkheid over wat hen te wachten staat in de gefaseerde invoering vanaf september 2026.

Van beleidsrichting naar wettelijk kader

De Franse overheid werkte de afgelopen jaren stapsgewijs toe naar deze verplichting. Zo werd eerder al duidelijkheid gegeven over de invoeringsstrategie en zijn de technische standaarden voor e-facturatie geactualiseerd. Ook is het systeem begin 2026 in de praktijk getest via een pilotfase.

De begrotingswet van 2026 brengt deze ontwikkelingen samen in één juridisch kader en scherpt tegelijkertijd definities, reikwijdte en handhaving aan.

Centrale rol voor platformen en het PPF

Een belangrijk onderdeel van de wet is de formele aanwijzing van het Public Invoicing Portal (PPF) als centrale directory voor factuurrouting. Daarnaast worden gecertificeerde dienstverleners voortaan aangeduid als Plateforme Agréée (PA).

Deze platforms zijn verplicht om routeringsinformatie aan te leveren aan de centrale directory, zodat e-facturen correct bij de ontvangende partij terechtkomen.

De verplichting tot e-reporting wordt eveneens bevestigd en geldt voor transacties die buiten de binnenlandse B2B e-facturatie vallen, zoals B2C-transacties en grensoverschrijdende handel. Rapportage van betaalgegevens is alleen vereist in situaties waarin btw verschuldigd wordt op het moment van betaling, zoals bij bepaalde diensten.

Uitstel voor niet in Frankrijk gevestigde bedrijven

De wet introduceert een afwijkende planning voor niet in Frankrijk gevestigde ondernemingen. Grote en middelgrote bedrijven zonder vaste inrichting krijgen uitstel voor hun e-reportingverplichting: deze verschuift van september 2026 naar september 2027.

Voor vergelijkbare bedrijven mét vestiging in Frankrijk blijft de oorspronkelijke deadline van september 2026 gelden. Dit betekent dat internationale organisaties rekening moeten houden met verschillende implementatietrajecten binnen één groep.

Continuïteit bij platformwissels en aangepaste boetes

Om verstoringen bij overstappen tussen platforms te beperken, geldt voortaan een minimale continuïteitsverplichting van één jaar. Dit houdt in dat een voormalige dienstverlener ondersteuning moet blijven bieden tijdens de overgang naar een nieuwe partij.

Ook het sanctiestelsel is aangepast. Voor fouten in e-facturatie kan een boete worden opgelegd van €50 per factuur, met een maximum van €15.000 per jaar. Bedrijven die geen gebruik maken van een gecertificeerd platform voor het ontvangen van e-facturen krijgen eerst een melding en drie maanden de tijd om dit te herstellen.

Voor niet-naleving van e-reporting geldt een boete van €500 per overtreding, eveneens met een jaarlijks maximum van €15.000.

Wat betekent dit voor organisaties?

Met deze wet is het fundament van het Franse systeem voor e-facturatie en e-reporting nu definitief vastgesteld. Hoewel verdere technische details nog kunnen volgen, zijn de belangrijkste uitgangspunten, zoals governance, terminologie en reikwijdte, juridisch vastgelegd.

Voor organisaties betekent dit dat de focus verschuift van interpretatie naar uitvoering. Met name in omgevingen waarin ERP-systemen centraal staan, is het cruciaal om processen en data hierop af te stemmen.

Belangrijke aandachtspunten voor implementatie

Bedrijven doen er goed aan om:

• Te controleren of zij samenwerken met een erkend platform (PA) volgens het nieuwe model
• Hun stamdata te valideren voor registratie in de centrale directory
• Onderscheid te maken tussen e-invoicing- en e-reportingstromen
• Inzicht te krijgen in mogelijke boeterisico’s bij grote factuurvolumes
• Hun planning aan te passen aan de verschillende deadlines voor gevestigde en niet-gevestigde entiteiten
  
  

Van zekerheid naar uitvoering

Met de invoering van deze wet heeft Frankrijk de stap gezet van beleidsvorming naar juridische duidelijkheid. De uitdaging ligt nu in een gecontroleerde implementatie binnen finance-, tax- en IT-processen.